Hoe verder met de economie, met de handelsverdragen, met het plan om Europese waar te kopen. En ook hoe nu verder met een verbod voor jongeren om op sociale media actief te zijn en met de Europese alternatieven voor de techreuzen. Ze willen een routekaart (roadmap) opstellen, waarin wordt aangegeven op welke manier de economie van de 27 EU-landen kan groeien. De voorzitter van de Europese Raad, de Portugees Costa, roept daarom eind van de week de leiders van de lidstaten bij elkaar in een kasteeltje buiten Brussel.
De leiders zijn niet alleen; ze krijgen les van twee Italianen, de oud premier Mario Draghi en Enrico Letta die beiden lijvige rapporten over de toekomst van de economie hebben geschreven. Het zal gaan over vrijhandelsakkoorden. De Europese Commissie is voortvarend bezig; de gesprekken met Australië zijn heropend (nadat ze eerder waren afgebroken). En Brussel is bereid om afspraken over, onder meer, rood vlees te maken. Aan beide kanten vrezen boeren dat ze overspoeld worden met goedkope producten, waar niet tegenop te concurreren valt. Maar het lijkt nu er nu toch op dat de Commissie niet alles aan de kant schuift omdat anders de boeren boos worden.
Waar moeten we op letten?
De leiders zullen zich daar op het kasteel verder over buigen, terwijl ze ook zullen aandringen op nog meer vereenvoudiging van de regels. De Duitse bondskanselier Merz en de Italiaanse premier Meloni hebben vooraf afgesproken om nog meer vaart achter de versimpeling te zetten.
Op het 28ste regime. Dat is een poging om bedrijven meer Europees te maken. Een ondernemer die een bedrijf wil beginnen kan dat doen in 27 verschillende lidstaten met 27 verschillende regels over belastingen en sociale zekerheid, registers, formulieren en andere bureaucratische rompslomp. En eigenlijk is het de bedoeling dat er één soort regeling (regime) komt. Je kan er als bedrijf vrijwillig voor kiezen, waardoor het makkelijker wordt om in Europa te ondernemen. De achterliggende gedachte is dat Europa heel veel kleine startups heeft, maar dat die bedrijven moeite hebben om door te groeien, omdat regels en wetten (in de andere lidstaten) in de weg staan.
De vragen op tafel
In feite moeten er twee vragen door de leiders worden beantwoord:
1. Hoe moet de Europese Unie zich opstellen in een wereld van toegenomen (en niet altijd eerlijke) economische concurrentie en handels-onevenwichtigheden? Hoe kan het best worden gereageerd op economische dwang en kunnen de economische afhankelijkheden worden afgebouwd? Daarbij gaat het over kritieke grondstoffen en technologie.
2. Wat moeten de belangrijkste prioriteiten zijn bij het verdiepen en voltooien van de interne markt? Hoe kunnen Europese bedrijven de juiste schaalgrootte bereiken om investeringen en innovatie in belangrijke sectoren te stimuleren? Oftewel, hoe voorkomt Europa dat de bedrijven de oceaan overtrekken en verder gaan in Amerika omdat daar het vestigingsklimaat aantrekkelijker is?
En hoewel ze niet aanwezig is, heeft de president van de Europese Centrale Bank (ECB) Christine Lagarde ook een klein lijstje met vijf prioriteiten gestuurd naar de Europese leiders: Het opheffen van alle belemmeringen om in Europa te investeren (de zogenoemde Spaar en Investeringsunie), het invoeren van de digitale euro, verdere eenwording van de interne markt, onder meer door eenvoudigere regels, meer innovatie en eurobonds, oftewel gezamenlijk geld lenen door de EU.
De top wordt donderdag gehouden en op woensdag is er een bijeenkomst van een aantal grote bedrijven (en de politiek) in Antwerpen, waar de industrie de wensen op tafel zal leggen. Brusselse Nieuwe is erbij. We houden op de dag van de top een liveblog bij op deze website, dus volg ons voor de laatste ontwikkelingen!
