“Of ik heimwee heb naar Nederland? Daarvoor ben ik misschien al te lang weg.” Fleur Veltkamp zit op haar kantoor in Frankfurt. De plek waar ze al zeven jaar werkt. Ze vertaalt rechtshandelingen van de Europese Centrale Bank (ECB) naar het Nederlands. Daarin komt precies samen wat ze leuk vindt: taal en recht.

Europese wetten

“Het is uitdagend werk”, vertelt ze aan Brusselse Nieuwe. De uitdaging zit tegenwoordig misschien minder in het vertalen zelf, omdat gespecialiseerde software en kunstmatige intelligentie daar goed bij kunnen helpen. Nee, de uitdaging zit in het begrijpen van de juridische betekenis achter een tekst, vertelt Veltkamp. “Als een begrip in het Nederlands niet precies hetzelfde betekent, ontstaat er juridisch risico. Dat is natuurlijk niet de bedoeling”, zegt ze. 

Voordat Veltkamp in Frankfurt terechtkwam, werkte ze een tijd in Brussel, onder andere bij de Europese Commissie. Al tijdens haar studie Europees recht had ze zichzelf het doel gesteld om voor Europa te gaan werken. Ze begon haar carrière in Den Haag bij het ministerie van Landbouw. “Daar kreeg ik direct te maken met Europese wetgeving. Nederland was op dat moment door het Hof van Justitie veroordeeld voor een onjuiste omzetting van de nitraatrichtlijn. Interessant, en ook heel technisch. Ik kreeg de wetgevingstechniek daarmee goed onder de knie.”

Minder politiek

Veltkamp heeft in de loop der jaren verschillende petten op gehad. De Europese pet past haar misschien het allerbeste. “Als je voor een Nederlands ministerie werkt, vertegenwoordig je de Nederlandse belangen als je naar Brussel gaat. In Brussel zitten vervolgens 27 lidstaten aan tafel, elk met hun eigen belangen.” Die insteek is heel anders als je namens een Europese instelling aan tafel zit. “Aan de Europese kant van de tafel verdedig je een wetsvoorstel en weeg je de belangen tegen elkaar af.”

Bij de ECB is haar werk minder politiek geworden. “Ik zit in mijn huidige baan verder van de politieke arena af. Ik merk dat de ECB heel erg gedreven wordt door expertise. Er is heel veel kennis over monetair beleid, statistiek, economisch beleid en onderzoek. Dat viel mij op toen ik hier begon.”

De serie Nederlanders in Europa kan alleen gemaakt worden dankzij lezers die Brusselse Nieuwe steunen. Steun ons door vriend te worden, of met een abonnement op onze dagelijkse of verdiepende nieuwsbrief.

Roerige tijd

Dat de werkzaamheden van de ECB minder politiek zijn, betekent niet dat de bank zich in rustig vaarwater bevindt. De termijn van president Christine Lagarde loopt volgend jaar af en de wereldeconomie staat onder hoogspanning door oorlogen en handelstarieven. Veltkamp ziet deze geopolitieke onrust ook terug op de werkvloer. “Er is veel onzekerheid op dit moment. Er moet met zoveel rekening worden gehouden: geopolitieke versnippering, concurrentievermogen, digitalisering, hogere defensie-uitgaven en klimaatverandering.”

“Door alles wat er nu gebeurt in de wereld, is de focus hier een beetje verschoven. Er gaat nu veel meer aandacht naar prijsstabiliteit: hoe zorgen we dat de inflatie niet omhoogschiet en dat de economie goed blijft draaien?”

Nederlandse president

Misschien dat Klaas Knot binnenkort met de scepter zwaait in Frankfurt. De voormalige president van De Nederlandsche Bank is door het kabinet naar voren geschoven om Lagarde op te volgen.

“Ik ben benieuwd wie het wordt. Ik ben niet bezig met het Nederlandse belang en ik denk niet zozeer aan Knot als Nederlander, maar meer aan waar hij voor staat bij het voeren van het monetair beleid. Nederland heeft al eerder een president geleverd en er zal wel goed gelobbyd moeten worden in de strijd met zuidelijke kandidaten.”

Terugkeer

Bij de ECB worden medewerkers na acht jaar in dezelfde functie aangemoedigd om verder te kijken. Dat kan ook intern zijn. Voor Veltkamp zijn er nog genoeg mogelijkheden binnen de ECB om door te ontwikkelen, vertelt zij. Is terugkeren naar Nederland een optie? “Ik vind het wel leuk om af en toe naar Nederland te gaan. Maar op korte termijn zie ik een terugkeer niet zo snel gebeuren. Daarvoor is Europa groot genoeg.”